Meten is weten – op weg naar de nestevaluatie

Reacties staat uit voor Meten is weten – op weg naar de nestevaluatie

Hunter de Heidewachtel is al weer 21 maanden, tijd voor de nestevaluatie! De Heidewachtel-vereniging wil de kwaliteit van de gefokte nesten beoordelen. Dat gebeurt als de pups tussen de 12 en 24 maanden oud zijn. Daarvoor worden per nest de vader, de moeder en de nakomelingen uitgenodigd. Een erkende keurmeester beoordeelt aan de hand van een standaardformulier de kwaliteit van het nest. Dit alles om de kwaliteit van het Heidewachtel-ras te bewaken. De nestevaluatie voor het G-nest van Van Die Hage tot Gouwe waar Hunter uitkomt (jazeker, want z’n officiële naam is Gideon Gyvan!) is zondag 14 oktober in Hoenderloo. De bazen van Hunter zijn heel benieuwd hoe hij het er van af brengt! Met de nestevaluatie in aantocht is het een mooi moment om weer de stand op te maken. Hoe maakt onze Hunter de Heidewachtel het?

Natuurlijk maakt Hunter volledig deel uit van z’n familie in Almere. Iedereen is ondertussen zwaar aan die ‘bruine kop’ gehecht. Hij gaat dan ook overal mee naar toe: van vakantie naar feestjes en van restaurants naar visite. En hij vindt het allemaal prima. Gelukkig is Hunter een echte ‘auto-Heidewachtel’. Graag springt hij achter in de klep in z’n eigen mand om op reis te gaan. Tot de snelweg is bereikt kijkt hij nieuwsgierig in het rond. Maar gaat de auto eenmaal rustig rechtuit, dan vindt Hunter het ook genoeg en gaat hij plat in z’n mand, tot weer een afrit is genomen. Als een koekoek uit de klok veert hij dan omhoog. Een enkele keer geeft hij vanachter de zijruiten een blaf tegen een scooter of fietser.

Hunter in Verona

Maar eigenlijk is Hunter de Heidewachtel geen blaffer. Als de bel gaat blijft hij rustig. Hij is wel nieuwsgierig en komt graag kijken, maar het bezoek zal hij niet imponeren met een welkomsblaf. Nee, hij houdt z’n gemak. Hunter blaft alleen als hij onverwachte situaties ontmoet. En dan kan hij ook flink tekeer gaan. Vooral als het donker is en hij wordt verrast door een niets vermoedende voetganger, dan laat hij luidkeels horen dat hij daar wel even van schrikt. Hij blaft z’n angst gewoon van zich af. Alleen, die niets vermoedende voetganger herkent natuurlijk niet dat Hunter een beetje bang is. Die ziet dat er een donkere hond op ‘m afkomt die wel heel intimiderend naar ‘m blaft. Even blijven staan en een kort praatje maakt Hunter dan weer rustig. Om dit intimiderende gedrag in te dammen, loopt Hunter ’s avonds alleen nog maar in het open veld los. Op andere plaatsen loopt hij trouw naast de baas zodat onverwachte ontmoetingen binnen de perken blijven.

Hunter is in het algemeen gevoelig voor het onbekende. Op plaatsen waar hij niet eerder is geweest, is hij zeker nerveus. En maar snuffelen en gejaagd om zich heen kijken, van links naar rechts en van voor naar achter lopen. Dan heeft hij wat tijd nodig om te bedaren en weer gedisciplineerd naast de baas aan de lijn te lopen.

Hunter in Venetie

Om vooral de discipline te trainen, loopt Hunter de Heidewachtel regelmatig flinke enden naast de baas aan de lijn, afgewisseld door vrijheid om even flink te dollen. Aan de lijn wordt trekken direct gecorrigeerd met een klein rukje of even stil staan. De ene keer valt het kwartje snel, de andere keer heeft Hunter de onrust weer in z’n lijf en blijft hij onrustig aan de lijn. Toch hebben de rustige wandelingen de overhand. Fietsen vindt Hunter ook heerlijk. Gefocust, in een mooie cadans in draf loopt Hunter naast de fiets terwijl de lijn slap hangt. Trekken aan de fiets doet Hunter heel weinig. Hij doet (en vindt) fietsen geweldig!

Op de wekelijkse jachttraining van de Jachthondenschool Almere kan Hunter zich helemaal uitleven. Wat heeft die Heidewachtel een jachtpassie! Hij heeft maar aan weinig oefening genoeg om een goed resultaat neer te zetten. Hij wil zo graag, dat hij soms met een hoge blaf aan de hele groep laten weten dat hij hij het op z’n beurt wachten wel zat is. Wanneer ben ik nu? Op die momenten doet z’n baas wat kleine oefeningen tussendoor om Hunter af te leiden en ‘m een klein beetje aan het werk te zetten. Dat werkt goed. Maar die extra werkjes zijn niet altijd nodig. Het komt (steeds meer) voor dat Hunter wat rustiger z’n beurt kan afwachten zonder er steeds de groep aan te herinneren dat hij er ook nog is. En als hij dan eindelijk mag, dan gebeurt er ook wat. Vol gaat hij z’n oefeningen in op weg naar apportjes die her en der in het bos verspreid liggen. Inspringen aan het begin van de oefening doet Hunter nog maar af en toe. En als dat gebeurt is hij gemakkelijk weer terug te fluiten. Hunter zit nu nog op wat de recreatietraining heet. Dat zijn vergelijkbare trainingen als voor het C-diploma, maar dan zonder wild. Hunter z’n baasjes hebben besloten om Hunter nog iets te laten ‘rijpen’ voordat de training voor het C-diploma wordt ingezet. Tussen z’n tweede en derde jaar zal dat vast gaan gebeuren.

Hunter op jachttraining

Kortom, z’n Almeerse pleeggezin is helemaal dol op Hunter de Heidewachtel en ook Hunter voelt zich helemaal op z’n gemak. Dat kun je wel zien als hij thuis is, daar is hij de rust zelf. Lekker uitgevloerd in z’n mand, of op z’n hondenkussen, aan de voeten van de baas of met z’n kop onder de bank. Hij is altijd op z’n gemak. En nu maar afwachten wat de keurmeester van ‘m vindt!

Hunter kijkt aandachtig naar de baas

Advertenties

Een je-weet-wel-Heidewachtel

Reacties staat uit voor Een je-weet-wel-Heidewachtel

Weet je het nog van jaren geleden? Van ’t stripverhaal uit de Libelle: Jan, Jans en de kinderen? Juist! Die dikke rode kater. Die was een je-weet-wel-kater. Hij wilde liever niet zeggen wat er aan de hand was. Maar een goed verstaander had aan dat “je-weet-wel” genoeg.

Hunter is nu ook een je-weet-wel-Heidewachtel. Een week of drie geleden is het toch echt gebeurd: Hunter de Heidewachtel is gecastreerd. Al ruim vijf maanden geleden was ie een chemische “je-weet-wel”. Met een chip in z’n nek werd toen z’n hormoonhuishouding ontregeld. Maar de chip begon zichtbaar uit te werken. En daarom hebben z’n baasjes besloten tot de onherroepelijke ingreep.

Hunter was al in het nest een hondje dat de kaas niet van z’n brood liet eten. En ook in en rond z’n nieuwe huis in Almere zocht hij met enthousiasme de grenzen en de consequentheid van z’n baasjes op. Dat was allemaal nog wel onder controle te houden. Anders werd het toen hij wat ouder werd en hij duidelijk interesse voor (loopse) teefjes begon te tonen. Toen was het hek van de dam. Natuurlijk heeft elke reu meer dan gemiddelde interesse voor een loops teefje. Maar Hunter liet er zelfs z’n baasjes voor in de steek. Hij verdween spoorloos in het donker en was in geen velden of wegen meer te bekennen. Pas later vond z’n ongeruste baas hem in het spoor van een loopse Labrador. Dat was niet voor herhaling vatbaar. Ook op jachthondentraining was er met Hunter geen land te bezeilen als er een teefje met een zweem van loopsheid in de buurt was.

Op de jachthondentraining werd het dominante gedrag van Hunter al met castratie in verband gebracht. Maar daar wilde z’n baas niet aan. “Dat hebben alle mannen” wist de trainster overtuigend te melden. Dus als compromis werd het chemische castratie. Dat werkt wonderwel goed. Hij bleef geïnteresseerd in teefjes, maar na de chip bleef het bij uitbundig spelen. Rijden, zelfs als hij niet op een teefje zat, was er niet meer bij. Ook werd z’n hele gedrag wat milder, zonder overigens z’n karakter van haantje de voorste te verliezen. Helemaal goed dus.

Maar na een maand of vijf kreeg Hunter weer meer interesse voor loopse teefjes, begon hij weer wat te rijden, meer geurvlaggen uit te zetten en ook meer z’n baasjes te testen. En na ampel beraad ging z’n baas toch overstag. Het moest dan maar gebeuren. Oeps…

Eerst had Hunter nog uitstel van executie. Op de afgesproken tijd bij de dierenarts. Maar die had vergeten te melden dat Hunter wel nuchter moest zijn. En z’n baasjes hadden er niet aan gedacht. Maar een paar dagen later was het toch zo ver. ’s Ochtends werd Hunter gebracht en rond de middag weer gehaald met een grote hechting en zonder z’n balletjes.

Om de hechting te beschermen had hij een rompertje aan gekregen. Maar op de tweede dag had hij daar al een gat in geknaagd. Dus toen moet hij 8 dagen met de bekende lampenkap om z’n kop lopen. Met uitlaten mocht die er gelukkig wel af. Op doen vond Hunter geen probleem, want tegelijkertijd kreeg hij dan een lekker snoepje. Na 10 dagen was de wond prima geheeld en mocht de hechting eruit.

Hunter de Heidewachtel met rompertje

Hunter de Heidewachtel met rompertje

Nu na drie weken zien we weer meer rust in z’n gedrag komen. Hij is wel die eigenwijze opdonder gebleven die z’n bazen tot het uiterste dwingt om consequent te blijven. Maar sinds hij echt ‘je-weet-wel-is’, zijn de scherpe randjes er weer af.

Hunter de Heidewachtel 1 jaar!

Reacties staat uit voor Hunter de Heidewachtel 1 jaar!

Hoera! Vandaag is Hunter jarig en viert hij zijn eerste verjaardag! De eerste twee maanden na zijn geboorte bleef hij nog bij z’n broertjes en zusje. Maar nu al weer 10 maanden woont Hunter in Almere en zijn z’n baasjes hartstikke blij met die lieve, trouwe, enthousiaste Heidewachtel!

Hunter en z’n baasjes kregen ook een verjaardagskaart van z’n moeder (met een plaatje van Hunter door z’n baasje erin gezet :-))

Gefeliciteerd met Hunter

En zo ziet Hunter de Heidewachtel er nu uit, kijk ‘m maar eens scharrelen!

Maar hoe is het nu met Hunter na een jaar?

In huis is Hunter een hele rustige hond. Hij krijgt van z’n baasjes voldoende beweging, dus is er voor hem geen reden om het huis op z’n kop te zetten. Hij ligt graag in z’n zachte mand, op het hondenkussen, op de mat voor de voordeur of op het vloerkleed vlak tegen de bank. Hunter heeft geleerd om niet op de bank of op een stoel te liggen, dus die drang heeft hij helemaal niet. Tussen z’n rondes scharrelt hij wat door de huiskamer en de keuken en zoekt dan weer een lekker plekje om te liggen. Maar als de baas de sleutels pakt dan is Hunter 100% alert en gaat hij graag mee naar buiten.

Van tijd tot tijd gaat Hunter met de hondenuitlaatservice Kwispel mee. Daar geniet hij echt van! Als Hunter de Kwispelbus in de straat hoort, staat hij al voor de deur te kwispelen! Toen z’n baasjes van een sneeuwvakantie genoten heeft Hunter zelfs gelogeerd in Dierenpension Naarden.  Ook dat is prima gegaan want Hunter speelt graag met andere honden en kan het erg goed met mensen vinden die aandacht voor hem hebben.

Hunter is voorjager bij de Jachthondenschool Almere. Hij is zich dus aan het voorbereiden op een eventueel C-diploma van de KNJV. Apporteren kan Hunter als de beste. Daarentegen kan hij moeilijk z’n geduld bewaren. Hij is veeeel te enthousiast. Hij wil elke oefening van andere honden meedoen. Met een hoge blaf laat hij dan horen dat hij ook wil. De ene keer gaat beter dan de andere, maar vergeleken met de andere honden is Hunter een opgewonden standje.

“Het is niet alleen op de training” zegt trainster Marylou. Ondanks dat Hunter over het algemeen een goede discipline kent (die wel altijd ‘afgedwongen’ moet worden), geven z’n baasjes Hunter klaarblijkelijk nog teveel ruimte voor z’n enthousiasme (of is het z’n aandachttrekkerij?). Nu is het wel zo dat Hunter van jongs af de neiging heeft om als de situatie daar aanleiding toe geeft, van erg rustig naar erg opgewonden te kunnen schieten. Daarom kreeg Hunter als trainingsboodschap mee om samen met de baasjes aan z’n zelfbeheersing te werken. Dus alleen aantrekkelijke situaties toe te laten als hij die rustig tegemoet kan treden, of als hij die met aandachttrekkerij (hoog blaffen) probeert af te dwingen.

De baasjes van Hunter de Heidewachtel hebben ook gemerkt dat als de hormonen door z’n hersenen razen, er geen houden meer aan is. Loopse teefjes werken als een magneet op Hunter. Met het gevolg dat hij de poten nam op de hondentraining en bij rondjes in de buurt. En tja, daar sta je dan als baas, wachten totdat meneer weer klaar is met de bloemetjes buiten zetten. Trainster Marylou adviseerde daarom castratie, maar daar wilde de baas van Hunter niet van weten. “Dat willen alle mannen niet” zei ze. Maar voor de hond is het beter. Als tussenoplossing is Hunter nu kunstmatig gecastreerd met een chip in z’n nek. En met aanwijsbaar effect. Hij gedraagt zich nu goed in ‘aantrekkelijke’ omstandigheden en hoeft niet meer bij elke grasspriet een geurvlag uit te zetten. Kortom, hij is er rustiger van geworden.

Hunter loopt ook al af en toe naast de fiets. Kleine stukjes natuurlijk, maar met zichtbaar plezier. Met een fietshouder voor hondenlijn loopt hij veilig naast de fiets in een prachtige cadans: lijf doodstil en alleen de poten in beweging in een strakke draf.

En tenslotte, ’s nachts en bij afwezigheid van z’n baasjes, huist Hunter nog steeds in een bench. Een enkele keer zoekt hij zelf z’n metalen huisje op, maar meestal ligt hij graag ergens anders. Ondanks dat ook nog steeds alle lekkere hapjes in de bench worden geserveerd. Hunter heeft er geen hekel aan, maar favoriet is de bench niet.

De 4 baasjes van Hunter zijn nog steeds helemaal in de wolken met ‘die bruine kop’. En door alle uitlaatrondes in weer en wind, in bergen en dalen in bossen en op stranden, vaart de lichamelijke conditie er wel bij :-)!

Twitter-overzicht september

Reacties staat uit voor Twitter-overzicht september

Via het Twitter-account @hunterfacts kun je met korte berichtjes op de hoogte blijven van het wel en wee van Hunter de Heidewachtel. Hieronder het overzicht van de berichten in september.

8 september: Hunter heeft erg genoten van de (nep)bril van z’n kleine baasje… Maar zij kan hem nu niet meer opzetten 😦

12 september: Hunter heeft de eerste jachttraining gevolgd. goed ging apporteren, beter kunnen appeloefeningen.

14 september: Hunter is in de heropvoeding voor het volgen zodat hij minder gaat trekken. Met wat lekkers in de hand blijft de lijn nu ook langer slap!

17 september: Hunter is de beste met apporteren op de training. Maar ook het meest ongeduldig. Kefferig roept hij om aandacht als hij moet wachten 😦

20 september: Hunter is zo alert op alles dat hij om zich heen ziet, dat hij soms vergeet rechtuit te kijken. Hij botste net pardoes tegen een paaltje!

22 september: Na krap 2 weken is Hunter zijn trekneiging vrijwel kwijt. Hij loopt nu mee met de lijn aan 2 vingers. Goeie tips van de Jachthondenschool Almere!

24 september: Hunter heeft een ondeugende bui. Hij is al 2 keer uit de tuin ontsnapt. Hij blijft ook maar onrustig heen en weer lopen en piepen.

29 september: De velden zijn gemaaid en er liggen nu overal grote hooirollen. Hunter blaft tegen bijna elke rol die hij tegenkomt. Nieuw is eng 😉

Hunter de Heidewachtel

Hunter de Heidewachtel

Op vakantie in Frankrijk

Reacties staat uit voor Op vakantie in Frankrijk

Hoewel Hunter de Heidewachtel al weer een maand terug is in Nederland, nu toch nog een stukje over z’n belevenissen in Frankrijk. In Belvès in de Dordogne om precies te zien.

Hunter ging met z’n baasjes onderweg met de caravan. Hij lag rustig in z’n (Gulliver) bench achter in de auto. De hele reis lag hij stilletjes te luieren, terwijl z’n baasjes toch etappes van 2,5 tot 3,5 uur aanhielden. Maar daarna was het natuurlijk wel even de poten strekken. Op de Franse parkeerplaatsen zijn vaak flinke grasvelden waar Hunter aan de uitrollijn toch lekker even kon dollen. Natuurlijk heeft Hunter niet van Nederland tot Belvès aan een stuk af en aan in zijn bench hoeven liggen. Z’n baasjes hadden de tijd en planden twee tussenstops in.

Hunter de Heidewachtel onderweg

Hunter de Heidewachtel onderweg

Op de campings lag Hunter ’s nachts gewoon in de caravan. Meestal onder de tafel naast het stapelbed of in het gangetje ernaast. Die trouwe makker kon daar zomaar vanaf een uur of half twaalf in de avond tot zo maar half negen ’s ochtends lekker rustig blijven liggen. Hij genoot ervan om elke nacht vlakbij z’n baasjes te zijn! Zodra hij binnen was ging hij meestal op ‘onderuit’ op z’n rug liggen. Een grappig gezicht 🙂

Hunter de Heidewachtel in de caravan

Hunter de Heidewachtel in de caravan

In Belvès was het een paar dagen bloedje heet met temperaturen van 38 graden en meer. Op die dagen hield Hunter het wel voor gezien en lag hij bijna de hele dag uitgeteld onder de caravan. Maar ook op die dagen moet hij natuurlijk erop uit voor een rondje, op naar het veld tegen de heuvel. En een paar keer was hij dan heel ondeugend. Even lekker los lopen, plasje doen en dan oren dicht, de baas laten kletsen, en in een rechte streep terug naar de schaduw onder de caravan. Een één keer ging dat mis. De caravan was de dag ervoor naar een andere plaats getrokken en Hunter rende nog naar de oude plek, en… hé daar stond een tent. Maar natuurlijk kwam het weer goed en kun Hunter onder de caravan weer lekker uithijgen.

Hunter de Heidewachtel in de hitte

Hunter de Heidewachtel in de hitte

Met Twitter-berichten hebben z’n baasjes de wereld van de belevenissen van Hunter in Frankrijk op de hoogte gehouden. Hieronder een opsomming.

15 augustus: Hunter geniet in de Dordogne. Als een dolle rent hij de velden op de heuvels heen en weer. Hij heeft ook al lekker gezwommen. Vakantie!

17 augustus: In de middag vindt Hunter t zeker te warm om te lopen. Hij doet z’n ding(en), negeert z’n bazen en de fluit en speert terug naar de caravan.

19 augustus: Hunter heeft z’n plek gevonden: lekker onder de caravan ‘schuilen’ voor de Franse warmte. En af en toe er onderuit voor water en wen loopje.

21 augustus: Hunter is wel een bangert de laatste tijd. Hij blaft tegen alles wat onbekend is. En hij maakt zich wel 2 mtr om aan iets ‘engs’ te ruiken!

23 augustus: Prachtig gezicht. Hunter rent in het veld op de heuvel achter vogeltjes aan. Wat een snelheid!

25 augustus: De Franse baasjes houden niet van snuffelen van andere honden. Honden worden veel opgetild. Gelukkig kon Hunter met een NL labrador snuffen.

28 augustus: De ergste hitte is weer voorbij. Daar voelt Hunter zich beter bij. als een dolle rent hij achter de frisbee aan door de bergwei!

30 augustus: Straks thuis zal Hunter moeten wennen, de baas niet de hele dag om zich heen. Hij is nu erg baasgericht en piept als hij uit het zicht is.

1 september: Na de vakantie moet Hunter wennen. Net in de bench alleen in het donker begon hij luid te blaffen. Na ‘hulp’ van de baas was hij weer stil.

Hunter de Heidewachtel in Frankrijk

Hunter de Heidewachtel in Frankrijk

Twitter weekoverzicht

Reacties staat uit voor Twitter weekoverzicht

Hunter de Heidewachtel 6 maanden

Met Twitter is het wel heel eenvoudig om elke dag even te vernemen hoe Hunter de Heidewachtel het maakt. Op Hunterfacts kun je ook de Twitter-feeds lezen. Hieronder het Twitter-weekoverzicht:

10 juli: Hiep hiep, hoera! Hunter de Heidewachtel is vandaag 6 maanden jong!

9 juli: Hunter is nu aan het voer voor grote honden. Hij at vandaag voor t eerst maar 2 keer. Z’n bak heeft hij toch zo leeg, hij is een schrokop!

8 juli: Hunter is door een spaniel met grijze slapen op z’n nummer gezet. Direct kreeg hij diens kop op z’n rug. Zo krijg je respect voor de oudjes!

6 juli: Wat een heerlijke avond. Hunter rent als een gems door het veld, happend naar zwermen muggen. Dat is zomer!

4 juli: Oei wat was Hunter eigenwijs tijdens de oefeningen vandaag. Voordeel is dat hij vaak heeft kunnen herhalen! Toch valt uiteindelijk ’t kwartje.

 

En de eerdere tweets:

3 juli: Hunter was helemaal in vorm vandaag. Hij heeft lekker gezwommen en ijverig gewerkt. Af en toe ook wat eigenwijs. De pubertijd in aantocht?

2 juli: Vandaag had Hunter goede zin. Met de baas alleen aportjes zoeken in het bos. Hij wachtte goed toen de baas het aporteerblok verstopte!

1 juli: Een mooie zonnige ochtend om lekker met Hunter te lopen. Door de knieen is hij helemaal verleerd. Het is nu alleen een achterpoot optillen.

28 juni: De eerste keer een kort rondje in het onweer gelopen. Hunter was meer op z’n gemak dan z’n baas!

27 juni: Bij 30 graden heeft Hunter ook een tropenrooster. De hele dag siësta en rondjes op het gemak. Wat drinken onderweg, geen drukte aan z’n kop.

26 juni: Hunter heeft een slome dag. Aporteren op een slakkengang, beetje bij de baas in de buurt blijven. Weinig pit. Wel goed eten. De warmte?

25 juni: Hunter heeft vandaag al twee keer in de regen flink gewandeld. Hij houdt niet van regen en van natte billen. Zitten met tegenzin!

24 juni: In het bos heeft Hunter weer gespeeld met de roedel Ierse Setters van kampioenskennel Pallas Green. Mooi gezicht ‘jagende’ honden en pups.

23 juni: Hunter heeft een middagje bij de buren gespeeld. Hij speelde uitstekend ‘prince charming’: erg rustig en goed luisteren. Net als thuis 🙂

Hunter twittert!

Reacties staat uit voor Hunter twittert!

Om de wereld korte updates over z’n wel en wee te vertellen, is Hunter de Heidewachtel vanaf vandaag aan het twitteren! De tweets worden ook vermeld op Hunterfacts, zodat je op een plek de belevenissen van Hunter kunt blijven volgen.

Hunter (en z’n baasjes :-)) vinden het leuk als je ‘m volgt en soms een berichtje terugstuurt. Z’n Twitternaam is @hunterfacts.

Older Entries