Hunter de Heidewachtel is al weer 21 maanden, tijd voor de nestevaluatie! De Heidewachtel-vereniging wil de kwaliteit van de gefokte nesten beoordelen. Dat gebeurt als de pups tussen de 12 en 24 maanden oud zijn. Daarvoor worden per nest de vader, de moeder en de nakomelingen uitgenodigd. Een erkende keurmeester beoordeelt aan de hand van een standaardformulier de kwaliteit van het nest. Dit alles om de kwaliteit van het Heidewachtel-ras te bewaken. De nestevaluatie voor het G-nest van Van Die Hage tot Gouwe waar Hunter uitkomt (jazeker, want z’n officiële naam is Gideon Gyvan!) is zondag 14 oktober in Hoenderloo. De bazen van Hunter zijn heel benieuwd hoe hij het er van af brengt! Met de nestevaluatie in aantocht is het een mooi moment om weer de stand op te maken. Hoe maakt onze Hunter de Heidewachtel het?

Natuurlijk maakt Hunter volledig deel uit van z’n familie in Almere. Iedereen is ondertussen zwaar aan die ‘bruine kop’ gehecht. Hij gaat dan ook overal mee naar toe: van vakantie naar feestjes en van restaurants naar visite. En hij vindt het allemaal prima. Gelukkig is Hunter een echte ‘auto-Heidewachtel’. Graag springt hij achter in de klep in z’n eigen mand om op reis te gaan. Tot de snelweg is bereikt kijkt hij nieuwsgierig in het rond. Maar gaat de auto eenmaal rustig rechtuit, dan vindt Hunter het ook genoeg en gaat hij plat in z’n mand, tot weer een afrit is genomen. Als een koekoek uit de klok veert hij dan omhoog. Een enkele keer geeft hij vanachter de zijruiten een blaf tegen een scooter of fietser.

Hunter in Verona

Maar eigenlijk is Hunter de Heidewachtel geen blaffer. Als de bel gaat blijft hij rustig. Hij is wel nieuwsgierig en komt graag kijken, maar het bezoek zal hij niet imponeren met een welkomsblaf. Nee, hij houdt z’n gemak. Hunter blaft alleen als hij onverwachte situaties ontmoet. En dan kan hij ook flink tekeer gaan. Vooral als het donker is en hij wordt verrast door een niets vermoedende voetganger, dan laat hij luidkeels horen dat hij daar wel even van schrikt. Hij blaft z’n angst gewoon van zich af. Alleen, die niets vermoedende voetganger herkent natuurlijk niet dat Hunter een beetje bang is. Die ziet dat er een donkere hond op ‘m afkomt die wel heel intimiderend naar ‘m blaft. Even blijven staan en een kort praatje maakt Hunter dan weer rustig. Om dit intimiderende gedrag in te dammen, loopt Hunter ’s avonds alleen nog maar in het open veld los. Op andere plaatsen loopt hij trouw naast de baas zodat onverwachte ontmoetingen binnen de perken blijven.

Hunter is in het algemeen gevoelig voor het onbekende. Op plaatsen waar hij niet eerder is geweest, is hij zeker nerveus. En maar snuffelen en gejaagd om zich heen kijken, van links naar rechts en van voor naar achter lopen. Dan heeft hij wat tijd nodig om te bedaren en weer gedisciplineerd naast de baas aan de lijn te lopen.

Hunter in Venetie

Om vooral de discipline te trainen, loopt Hunter de Heidewachtel regelmatig flinke enden naast de baas aan de lijn, afgewisseld door vrijheid om even flink te dollen. Aan de lijn wordt trekken direct gecorrigeerd met een klein rukje of even stil staan. De ene keer valt het kwartje snel, de andere keer heeft Hunter de onrust weer in z’n lijf en blijft hij onrustig aan de lijn. Toch hebben de rustige wandelingen de overhand. Fietsen vindt Hunter ook heerlijk. Gefocust, in een mooie cadans in draf loopt Hunter naast de fiets terwijl de lijn slap hangt. Trekken aan de fiets doet Hunter heel weinig. Hij doet (en vindt) fietsen geweldig!

Op de wekelijkse jachttraining van de Jachthondenschool Almere kan Hunter zich helemaal uitleven. Wat heeft die Heidewachtel een jachtpassie! Hij heeft maar aan weinig oefening genoeg om een goed resultaat neer te zetten. Hij wil zo graag, dat hij soms met een hoge blaf aan de hele groep laten weten dat hij hij het op z’n beurt wachten wel zat is. Wanneer ben ik nu? Op die momenten doet z’n baas wat kleine oefeningen tussendoor om Hunter af te leiden en ‘m een klein beetje aan het werk te zetten. Dat werkt goed. Maar die extra werkjes zijn niet altijd nodig. Het komt (steeds meer) voor dat Hunter wat rustiger z’n beurt kan afwachten zonder er steeds de groep aan te herinneren dat hij er ook nog is. En als hij dan eindelijk mag, dan gebeurt er ook wat. Vol gaat hij z’n oefeningen in op weg naar apportjes die her en der in het bos verspreid liggen. Inspringen aan het begin van de oefening doet Hunter nog maar af en toe. En als dat gebeurt is hij gemakkelijk weer terug te fluiten. Hunter zit nu nog op wat de recreatietraining heet. Dat zijn vergelijkbare trainingen als voor het C-diploma, maar dan zonder wild. Hunter z’n baasjes hebben besloten om Hunter nog iets te laten ‘rijpen’ voordat de training voor het C-diploma wordt ingezet. Tussen z’n tweede en derde jaar zal dat vast gaan gebeuren.

Hunter op jachttraining

Kortom, z’n Almeerse pleeggezin is helemaal dol op Hunter de Heidewachtel en ook Hunter voelt zich helemaal op z’n gemak. Dat kun je wel zien als hij thuis is, daar is hij de rust zelf. Lekker uitgevloerd in z’n mand, of op z’n hondenkussen, aan de voeten van de baas of met z’n kop onder de bank. Hij is altijd op z’n gemak. En nu maar afwachten wat de keurmeester van ‘m vindt!

Hunter kijkt aandachtig naar de baas

Advertenties