Hoera! Vandaag is Hunter jarig en viert hij zijn eerste verjaardag! De eerste twee maanden na zijn geboorte bleef hij nog bij z’n broertjes en zusje. Maar nu al weer 10 maanden woont Hunter in Almere en zijn z’n baasjes hartstikke blij met die lieve, trouwe, enthousiaste Heidewachtel!

Hunter en z’n baasjes kregen ook een verjaardagskaart van z’n moeder (met een plaatje van Hunter door z’n baasje erin gezet :-))

Gefeliciteerd met Hunter

En zo ziet Hunter de Heidewachtel er nu uit, kijk ‘m maar eens scharrelen!

Maar hoe is het nu met Hunter na een jaar?

In huis is Hunter een hele rustige hond. Hij krijgt van z’n baasjes voldoende beweging, dus is er voor hem geen reden om het huis op z’n kop te zetten. Hij ligt graag in z’n zachte mand, op het hondenkussen, op de mat voor de voordeur of op het vloerkleed vlak tegen de bank. Hunter heeft geleerd om niet op de bank of op een stoel te liggen, dus die drang heeft hij helemaal niet. Tussen z’n rondes scharrelt hij wat door de huiskamer en de keuken en zoekt dan weer een lekker plekje om te liggen. Maar als de baas de sleutels pakt dan is Hunter 100% alert en gaat hij graag mee naar buiten.

Van tijd tot tijd gaat Hunter met de hondenuitlaatservice Kwispel mee. Daar geniet hij echt van! Als Hunter de Kwispelbus in de straat hoort, staat hij al voor de deur te kwispelen! Toen z’n baasjes van een sneeuwvakantie genoten heeft Hunter zelfs gelogeerd in Dierenpension Naarden.  Ook dat is prima gegaan want Hunter speelt graag met andere honden en kan het erg goed met mensen vinden die aandacht voor hem hebben.

Hunter is voorjager bij de Jachthondenschool Almere. Hij is zich dus aan het voorbereiden op een eventueel C-diploma van de KNJV. Apporteren kan Hunter als de beste. Daarentegen kan hij moeilijk z’n geduld bewaren. Hij is veeeel te enthousiast. Hij wil elke oefening van andere honden meedoen. Met een hoge blaf laat hij dan horen dat hij ook wil. De ene keer gaat beter dan de andere, maar vergeleken met de andere honden is Hunter een opgewonden standje.

“Het is niet alleen op de training” zegt trainster Marylou. Ondanks dat Hunter over het algemeen een goede discipline kent (die wel altijd ‘afgedwongen’ moet worden), geven z’n baasjes Hunter klaarblijkelijk nog teveel ruimte voor z’n enthousiasme (of is het z’n aandachttrekkerij?). Nu is het wel zo dat Hunter van jongs af de neiging heeft om als de situatie daar aanleiding toe geeft, van erg rustig naar erg opgewonden te kunnen schieten. Daarom kreeg Hunter als trainingsboodschap mee om samen met de baasjes aan z’n zelfbeheersing te werken. Dus alleen aantrekkelijke situaties toe te laten als hij die rustig tegemoet kan treden, of als hij die met aandachttrekkerij (hoog blaffen) probeert af te dwingen.

De baasjes van Hunter de Heidewachtel hebben ook gemerkt dat als de hormonen door z’n hersenen razen, er geen houden meer aan is. Loopse teefjes werken als een magneet op Hunter. Met het gevolg dat hij de poten nam op de hondentraining en bij rondjes in de buurt. En tja, daar sta je dan als baas, wachten totdat meneer weer klaar is met de bloemetjes buiten zetten. Trainster Marylou adviseerde daarom castratie, maar daar wilde de baas van Hunter niet van weten. “Dat willen alle mannen niet” zei ze. Maar voor de hond is het beter. Als tussenoplossing is Hunter nu kunstmatig gecastreerd met een chip in z’n nek. En met aanwijsbaar effect. Hij gedraagt zich nu goed in ‘aantrekkelijke’ omstandigheden en hoeft niet meer bij elke grasspriet een geurvlag uit te zetten. Kortom, hij is er rustiger van geworden.

Hunter loopt ook al af en toe naast de fiets. Kleine stukjes natuurlijk, maar met zichtbaar plezier. Met een fietshouder voor hondenlijn loopt hij veilig naast de fiets in een prachtige cadans: lijf doodstil en alleen de poten in beweging in een strakke draf.

En tenslotte, ’s nachts en bij afwezigheid van z’n baasjes, huist Hunter nog steeds in een bench. Een enkele keer zoekt hij zelf z’n metalen huisje op, maar meestal ligt hij graag ergens anders. Ondanks dat ook nog steeds alle lekkere hapjes in de bench worden geserveerd. Hunter heeft er geen hekel aan, maar favoriet is de bench niet.

De 4 baasjes van Hunter zijn nog steeds helemaal in de wolken met ‘die bruine kop’. En door alle uitlaatrondes in weer en wind, in bergen en dalen in bossen en op stranden, vaart de lichamelijke conditie er wel bij :-)!

Advertenties