Hunter de Heidewachtel op Rabbit Hill

Hunter was het paasweekeinde op stap met z’n baasjes naar het Landalpark Rabbit Hill. Konijnen dus, een hele konijnenheuvel vol. En die vond Hunter natuurlijk reuze interessant. Hij kon ze zelfs met z’n neus aanraken, maar dat gaas ervoor belette Hunter (gelukkig) ervan om die zachte viervoetertjes te bespringen. En dol dat hij werd rond die konijnenheuvel, zoveel verleiding en alleen maar om naar te kijken en niet om aan te raken. Dat was moeilijk! Maar ook wel leuk, want in de bossen rondom de konijnenheuvel en de vakantiebungelow was veel te beleven.

In het puppyboek van Martin Gaus staat dat puppies rond vier maanden weer in een angstfase komen. Dan zijn ze wat schrikkerig voor onbekende dingen. En dat geldt nu ook voor Hunter. Hij blaft met diepe stem wat meer naar onbekende dingen: een wasrek dat uit staat, een parasol die in de tuin ligt, nieuwe containers voor plasticinzameling langs de weg, maar ook mensen die iets opvallends aan hebben en zelfs onbekende geluiden in het donker tijdens de laatste ronde. Z’n baasjes zijn daar niet van onder de indruk en manen hem met een kort rukje aan de riem of een resoluut ‘Hunter’ als hij los loopt. Meestal komt Hunter dan snel bij zinnen en vervolgt waarmee hij bezig was.

Hunter gunt zichzelf nu ook wat meer vrijheid tijdens de wandelingen. Wat verder van de baas weglopen, in de tuin rennen van andere vakantiebungalows, lang achterblijven terwijl de baas verder loopt. Maar in die situaties brengt de fluit uitkomst. Op de puppytraining hebben z´n baasjes geleerd om met de fluit Hunter terug te ‘roepen’. Eerst aangeleerd met de voerbak: klaarzetten en fluiten. Ook oefenen met snoepjes: eerst fluiten en dan een snoepje geven. Ondertussen werkt het zo goed dat Hunter vaak maar een fluit nodig heeft om bij de baas te komen. Bij uitdagende situaties kan het wat langer duren: stoeien met andere honden, de eenden bij een vijvertje. Na drie keer fluiten lukt het ook dan meestal wel. Maar als Hunter echt hieper de pieper is, haalt zelfs een heel fluitconcert niets uit. Andere zaken zijn dan veel interessanter. Er is dus nog wat oefening nodig!

Hunter de Heidewachtel met Stampertje

Al met al hebben de baasjes van Hunter toch niet over hem te klagen. Hij luistert in de meeste situaties prima en hij kan zich goed gedragen. Volleerd is Hunter en zijn z’n baasjes nog niet. Maar naar een feestje toe, een restaurant bezoeken, door een druk winkelcentrum cruisen, het kan allemaal met Hunter! Hij kan zich in die situaties erg rustig houden. Liggend onder de stoel van de baas, voor een winkel naast de baas zitten of zelfs liggen (en voorbijgangers lokken die ‘m dan allemaal willen aaien…). Geen trammelant of blafferige aandachttrekkerij. Wat een lieve hond!

Advertenties