Hunter in het bos

Uit ervaring wijzer, mag Hunter na z’n laatste rondje nog even scharrelen en zitten z’n baasjes nog aan tafel. Als hij moe gaat liggen, wordt ie opgepakt en in de bench gelegd. Hij geeft geen kik. Er blijft nog even ‘leven’ in de kamer. Daarna gaat het licht uit en blijft het doodstil tot drie uur. O jee, weer geplast in de bench. Gelukkig werkt z’n waarschuwingssysteem wel, want hij blafte erom! Ook maar naar buiten. En ook een grote boodschap. Weer terug in de bench. Kort verzet, maar de ‘Dog Whisperer’-truc werkt weer snel. Om kwart voor zes meldt Hunter zich voor de dag. Even naar buiten. De baas blijft maar op. Hunter valt in slaap bij z’n voeten. De baas wil ook nog wel even slapen, dus Hunter terug in de bench. Het blijft stil.

Het luisteren naar z’n baasjes gaat steeds beter. Vaak reageert hij direct op het commando ‘zit’. Soms moet ie ook wat geholpen worden, maar gaat ook dan zitten. Komen gaat vrijwel altijd goed. Onderweg, als hij losloopt en wat meer de ruimte neemt op bekend terrein, volstaat even een klap in de handen voor de aandacht in combinatie met ‘kom’ en dan komt Hunter aan gescheurd.

Vandaag heeft Hunter z’n ontwormpil (met smaakje) gehad. Dat viel niet mee, want hij liet het steeds uit z’n mond vallen. Dan maar eerst een hondensnoepje, lekker! Nu weer de pil… ja, gelukt! En weer een hondensnoepje na. Hunter kan er weer tegen voor een maand.

Af en toe gaat Hunter de Heidewachtel helemaal op tilt. Dan raast hij door de kamer, onder stoelen en de bank door, vliegt door de keuken en onder de eettafel, stoot zich duizend keer, maar laat zich door niets tegenhouden. Of hij is zo baldadig dat hij constant bijt, dan hangt hij als een krokodil in broekspijp van z’n baas. In dat soort buien laat hij zich moeilijk corrigeren of afleiden. Nee, foei, zacht, hard, ander speeltje, nekbeet, het maakt allemaal geen indruk. Soms kalmeert een extra rondje hem, maar soms ook niet. Het is klaarblijkelijk de storm uitzitten.

De zindelijkheid is halen en brengen. Goed nieuws is dat Hunter geen moeite heeft om buiten boodschappen te doen. Maar hij doet ze binnen ook. Hij weet z’n baasjes dan te verrassen door plotseling even te gaan zitten. Gelukkig zijn het meestal kleine boodschapjes, pas twee keer in de afgelopen week had hij een grote boodschappentas binnen neergezet.

Vandaag heeft Hunter heerlijk gewandeld in het bos, aan knaagtakken geen gebrek! Ook mocht hij mee naar de kunstskibaan waar z’n kleine baasjes de laatste les van het seizoen op de borstelbaan hadden. Hij vond het aardig om te zien hoor, maar het maakte geen bijzondere indruk. Gelukkig maar!

Lees hier algemene informatie over de Heidewachtel.

Advertenties