Het laatste loopje ’s avonds vindt Hunter nog wel wat spannend. Het is dan erg donker en z’n baasjes zoeken dan ook nog donkere paadjes waar hij veilig los kan lopen. Hij laat dan af en toe een angstig piepje horen, maar z´n staartje zend wel rustige signalen uit. Die staat meestal lekker recht of soms zelfs iets om hoog.

Hunter heeft gelukkig geen nachtmerries van de donkere paadjes gehad. Rond half twee en half vijf liet hij met de nodige beweging zien dat hij toch wel even naar buiten wilde. En dat lukte dan ook zonder probleem. Daarna weer stilletjes terug in de veilige bench tot een uur of zes. Toen wilde Hunter wel weer appèl afnemen.

Vandaag heeft Hunter laten zien dat hij best wel even alleen kan zijn. Bij een aantal gelegenheden in de ochtend bleef hij op z’n gemak op z’n kussen liggen of lekker veilig onder een stoel. Zwijgend bekijkt hij dan wie er de kamer komt binnenstappen. Ook  toen hij in z’n bench zat gaf hij geen kik toen hij een poosje alleen was. Hunter de Heidewachtel raakt al echt op z’n gemak in Almere.

Tegen het einde van de ochtend stond er een uitdagend uitje op het programma: een schoolplein vol met enthousiaste en opgewonden kinderen. Hunter sloeg zich er geweldig door heen. Nog sterker zelfs, hij genoot er met volle teugen van. Zonder aarzeling stapte hij op de nieuwsgierige kinderen af. Ook deze test is geslaagd!

Maar er stond nog meer op het programma. De drukke stad maakte wel wat indruk. Op een bankje in het centrum zat Hunter te trillen als een rietje door het langs rijdende verkeer. Maar hij gaf geen krimp en vond weer de rust.

Tijdens een rondje in de buurt heeft Hunter ontdekt dat een Teckel dan wel klein is, maar lelijk kan doen voor een grote. Enthousiast stapte Hunter op de ‘low rider’ af, maar die moest daar niks van hebben. Hij gaf Hunter direct een dreigende grauw. Wow, dat was schrikken! Tja Hunter, er zijn ‘good guys’ en ‘bad guys’.

Lees hier algemene informatie over de Heidewachtel.

Advertenties